Leczenie uzupełniające w postaci kortykoterapii należy ograniczyć do ostrych rozsianych lub uogólnionych postaci gruźlicy, a więc przede wszystkim: gruźlicy prosówkowej, gruźliczego zapalenia opon mózgowych i mózgu, ostrego serowatego zapalenia płuc, oraz ostro przebiegających postaci gruźlicy popierwotnej. Natomiast w innych postaciach gruźlicy węzłowopłucnej nawet ze zmianami w oskrzelach należy zachować daleko idącą ostrożność.

Leczenie przeciwprątkowe powinno być ustalone w oddziałach szpitalnych lub sanatoriach. W poradniach mogą być leczone dzieci w okresie stabilizacji procesu gruźliczego, jeżeli w domu nie mają styczności z chorym na gruźlicę, szczególnie z chorym wydalającym prątki oporne na leki klasyczne.

PODOBNE ARTYKUŁYWIĘCEJ OD AUTORA