Nieznacznie słabsze w działaniu niż desemil są w tej grupie leków: sanmigran, migristen, nocertone. Leki antydepresyjne. Poza działaniem antydepresyjnym niektóre z tych leków mają właściwości antymigrenowe (używane są one zresztą do tych celów w ilościach znacznie niższych niż u osób w stanie depresji nerwowej). Działają one zapewne na poziomie mechanizmów biochemicznych komórki mózgowej. Najczęściej stosowane są: amitryptylinum, anafranil, stablon. U chorych na migrenę świetne wyniki daje niekiedy też marsilid, który jest inhibitorem enzymu uczestniczącego w metabolizmie serotoniny i noradrenaliny. Dawać on może niestety liczne i poważne efekty uboczne, których można jednak uniknąć przy odpowiednim stosowaniu leku.
Jeden z członków naszego zespołu piętnaście lat te-mu wykazał, że lit, stosowany przy szczególnie ciężkich depresjach, daje dobre wyniki u chorych opornych na inne leczenie. Podawanie litu wymaga wszakże regularnego badania jego poziomu we krwi.
Bardzo interesujący artykuł o lekach antyserotoninowych! Doceniam fakt, że zostały poruszone różne rodzaje tych leków oraz ich potencjalne skutki uboczne. To bardzo pomocne, szczególnie dla osób, które borykają się z problemami związanych z nadmierną produkcją serotoniny. Jednakże brakuje mi bardziej szczegółowych informacji dotyczących skuteczności poszczególnych leków w konkretnych schorzeniach. Byłoby fajnie, gdyby artykuł zawierał więcej konkretnych przykładów przypadków, w których zastosowanie leków antyserotoninowych było kluczowe. W sumie jednak, świetna lektura dla wszystkich zainteresowanych tym tematem.
Aby opublikować komentarz, musisz być zalogowany.